Feliz Navidad

Terwijl de wereld om ons heen vol lijkt van vrolijke gezinnetjes, zwangere vrouwen, kerstmis en vrolijkheid maken wij ons op om vandaag de eerste stap te nemen, de bronchoscopie.
Omdat Lief nog nooit wat gemankeerd heeft is dat een behoorlijke hobbel. Het is gelukkig maar een dagopname, maar de impact die het op hem maakt is behoorlijk groot.

Wel moet ik zeggen dat ik onwijs trots op hem ben, ondanks alle stress en spanningen die hij heeft is hij al meer dan 24 uur helemaal gestopt met roken!

Helaas is de eerste klote reactie al gekomen, want tja als je rookt is het toch je eigen dikke schuld als je longkanker krijgt?! Ik wil hier heel veel over typen, maar ik doe dat niet want dat zou verdedigen zijn en ik hoef mij niet te verdedigen voor het ziek zijn van mijn Lief.

Gisteren was een zware dag, doordat we beiden zoveel verschillende gevoelens in ons lijf hebben zijn we elkaar in de haren gevlogen om iets ontzettend doms en kleins. Voor ons allebei even een behoorlijke stress ontlading en uiting van boosheid over de situatie.
Lief is toen even gaan afkoelen buiten in de sneeuw, en toen ik hem vanuit het raam op nog geen 30 meter vanaf ons huis zag instorten omdat hij gewoon geen lucht meer had heb ik gehuild. Eindelijk gehuild, een uur lang, eindelijk alles er even flink uit gejankt.
Toen ik klaar was met huilen ( ;) ) zijn we nog even lekker naar buiten de sneeuw in gegaan. Hebben we even mijn zijn drie en de honden een eigen stukje feliz navidad gemaakt. Even alles vergeten, de kou tot diep in je botten laten dringen om zo tot de conclusie te komen:

we leven!

De kaarsjes mogen branden vandaag :)