.. de uitslag kwam hard aan.. keihard.
Lief heeft plekken op beide longen, waarvan 1 'groot' gezwel in zijn linker onderkwab. Ook zit er veel onverklaarbaar vocht achter zijn longen. Zoveel zelfs dat hij momenteel maar een kwart van zijn linker long kan gebruiken.
Het vocht wat uit zijn long is gehaald van de week bevatte geen infectie cellen. Wat dus simpelweg betekend dat dat veroorzaakt is door een andere oorzaak. Waren er maar wel infectie cellen gevonden dan was er iig voor de plekjes op zijn rechter long een simpele verklaring geweest.
Artsen mogen tegenwoordig geen voorbarige uitspraken doen, maar de arts heeft het woord kwaadaardig al uitgesproken.
Ik had zo de hoop dat het allemaal een slechte droom is, dat Frans Bauer zo binnen komt lopen en zegt: hahaha jullie zitten in bananasplit.
We hebben gesprekken die we nog lang niet horen te hebben. Gesprekken over een toekomst die ik alleen met mijn dochter zou moeten leven. Misschien voorbarig maar het zijn opties die in eens zo dichtbij lijken.
Gisteravond heeft lief veel mensen gebeld. Het klinkt heel raar maar het voelt zo onwerkelijk dat hier nu niet continu de telefoon gaat met meelevende mensen.. het voelt zo raar dat voor hun de wereld niet stilstaat, dat hun gewoon doorgaan met de voorbereidingen voor een vrolijk kerstfeest.
Het voelt zo raar dat dat hun leven gewoon doorgaat. Dat ze kunnen lachen, genieten en plannen maken voor de toekomst. Dat terwijl voor ons alles in eens een zwart gat lijkt. Ik niet meer durf te plannen, niet verder dan aanstaande maandag.
Maandag krijgt Lief een Bronchoscopie. Dan zal de arts hopelijk voor de kerst nog weten wat de aard en de ernst van het gezwel en de andere plekjes is.
En ik.. ik wacht nog even af tot de wekker gaat..
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Iedere keer als ik aan jullie denk en aan deze situatie dan grijpt de angst me bij het hart. Ik gun jullie zoveel gezondheid, rust, plezier en nog meer van die mooie dingen. Het is gewoon hartstikke oneerlijk da dit gebeurt. :-(
Maar weet je, je zegt dat je het een raar idee vindt dat andere mensen gewoon doorgaan terwijl voor jullie de wereld stil staat, maar dat is niet alleen vanaf jullie kant gezien. Het voelt ook raar om door te gaan, je te verheugen op de feestdagen (niet dat ik dat echt doe, want ik heb er een hekel aan, maar goed), toekomstplannen te maken of sowieso over de toekomst na te denken. Ik heb er gewoon eens schuldgevoel van omdat ik jullie dat óók zo gun.
Ik ben heel slecht in iemand opbellen en ik begreep dat jij er ook niet heel goed in bent, daarom bel ik niet. Maar maandag ben ik bij je.
Kus.
C.
Een reactie posten