Als eerste het klaag blogje over de afgelopen dagen, puur om even deze site te gebruiken waarvoor ik hem in den beginnen opgestart heb, om van me af te tikken. Zometeen deel 2 van het nieuwjaarsblogje.
"gelukkig nieuwjaar!" roept iedereen om me heen.
Ik kan daar alleen maar erg kriebelig van worden.. hoe kan een jaar gelukkig worden als je een jaar begint met je hart vol met verdriet. Onzekerheid, nog amper een randje over die ons behoud voor vallen in de afgrond.
Nee, 2010 wordt geen gelukkig nieuwjaar. Hoopvol, liefdevol, wonderlijk, ja! dàt hoop ik wel, maar om nou de te zeggen dat het 1 van de gelukkigste jaren van mijn leven zal gaan worden? Nah.. nee!
Het was onwijs fijn dat Ben thuis was.. maar ook vreemd. Hij had veel pijn en juist zijn thuiskomst zorgde ervoor dat bij mij de ergste druk er even af was. Ik was dus moe.. doodmoe, en vandaag was een heerlijke jankdag.
Ondanks dat er zoveel lieve mensen om ons heen de afgelopen dagen wel tot fijne dagen hebben gemaakt is er ook zoveel gemist van vele anderen. Net even die extra arm, net even dat korte bezoekje. Uiteraard heeft iedereen het druk op oudjaarsdag, maar als je bedenkt dat wij een verjaardag aan het vieren waren van een man waarvan we allebei het idee soms hadden dat het best de laatste verjaardag kan zijn. Ja dan heb je net even dat extra nodig. Neem even een half uurtje de tijd, pleeg een telefoontje in plaats van een smsje.. een wereld van verschil voor mensen die soms lijken te verdrinken in verdriet!
Wat mij nog het zwaarste valt de afgelopen dagen is Teddie. En dan niet het kind zelf (wat zouden we zonder haar knuffels en liefde moeten??!!) maar dan vooral het gevoel dat ze zo vergeten wordt.
Let wel, er zijn ook mensen die ontzettend lief voor Teddie zijn, die mensen bedoel ik dan ook absoluut niet.
Wat ze nu nodig heeft is afleiding, iemand die haar eens meeneemt of die even de tijd voor haar neemt hier thuis. Wij proberen haar wel op te vangen en te helpen, maar het is niet genoeg.
Ze heeft nu mensen nodig die er voor haar zijn, echt en tastbaar.
Als ik dan zie hoe ze genoten heeft van twee uurtjes bij Veronique en haar gezin spelen (thnx!), hoe ze daarna in eens een veel minder boos en dwars kind was weet ik nu hoe belangrijk dat beetje afleiding voor haar is.
Ze is in de war, bozig en snapt er niets van. Maar hoe leg je in hemelsnaam een kleuter van net 4 uit wat er aan de hand is?
"gelukkig nieuwjaar" kan ik dus ook niet meer horen, hoe liefdevol en gemeend het dan ook is. Het maakt me gewoon ontzettend gefrustreerd om dat zinnetje te horen..
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Op een zeer dierbare mailinglist waar ik al een aantal jaren lid van ben, ging op oudjaarsdag de "discussie" wat je nou zegt tegen iemand die heel ziek is en die misschien het volgende jaar er niet meer is. De algehele opinie was toch "gelukkig nieuwjaar". Omdat je toch een jaar wenst met geluk. Gelukkig momenten met het gezin bijvoorbeeld. Ik kon me er in vinden maar lees van jou dus iets heel anders. En ook daar kan ik me in vinden.
En verder, wil je mij vertellen of ik iets voor je kan betekenen? Ik vind het moeilijk. We kennen elkaar niet, we wonen niet meer in dezelfde woonplaats, ik heb geen rijbewijs. Maar ik zou toch graag iets voor jullie doen om enigzins te ontlasten. Vertel je het me alsjeblieft? Desnoods via een Hyves-mail ofzo.
Liefs, Miranda
Teddie moet gewoon vaker komen spelen ;-)
Nadia was erg ontdaan dat Teddie zomaar hier was toen zij er niet was (hihi)
ik snap je frustratie erg goed. mijn moeder heeft jarenlang voor mijn zieke vader gezorgd. het werd ieder jaar erger tot hij in dec 2008 overleed. gelukkig nieuwjaar hoorde zij ook niet graag.
zelf wens ik mensen 'alle goeds', want je weet soms niet in wat voor situatie ze zitten en gelukkig is idd niet altijd van toepassing.
dus ook voor jou, ben en teddie alle goeds in wat een moeilijk jaar zal worden.
en blijf van je afschrijven, want het is belangrijk om je zorgen en frustraties te uiten. het is fijn dat je dat met schrijven kan. hopelijk geeft dat je iedere keer genoeg ruimte en energie om weer verder te kunnen.
Een reactie posten