De uitslag..

.. ik krijg er bijna uitslag van!!

Vanmorgen belde Lief maar eens ongeduldig op of er al een uitslag was. Helaas.. nog meer wachten.
Om 12 uur kreeg hij dan het verlossende telefoontje; of we even langs konden komen om kwart over 4.
Na veel gehaast, Lief van zijn werk komen, oppas regelen voor kind en door de sneeuw naar het ziekenhuis ploegen waren we er.
Bloednerveus zaten we in de wachtkamer... zwijgend en zo af en toe een hand naar elkaar toestekend of een hand op elkaars knie leggen.

Uiteindelijk riep de dokter ons binnen, zijn eerste woorden waren simpel: nou, ik kan jullie nog steeds weinig meer vertellen.
De biopsie van van de week heeft wel weefsel opgeleverd, maar geen goede cellen om te kunnen vertellen wat de aard van het gezwel is (klein-, groot- of ander-cellig).
Wel herhaalde hij heel nadrukkelijk dat het in ieder geval wel slecht is.

Het gaat nu als volgt verder: aanstaande dinsdag wordt Lief opgenomen.
Ze halen dan via een drain (een slang die door een sneetje in zijn zij tussen de ribben door zijn long ingaat) het vocht uit zijn long weg (ongeveer 3/4 van zijn long zit vol vocht). Het vocht wordt dan vervangen door lucht, en hopelijk heeft hij dan wel genoeg ruimte om genoeg cellen af te nemen om achter de aard van het beestje te komen.
Lief moet dus een paar dagen opgenomen worden, en de vraag is nog maar of hij oud en nieuw thuis door kan brengen.. Fijne feestdagen!

Qua gevoel zou ik echt niet kunnen vertellen hoe het nu met mij gaat, ik ben te lam geslagen om ook maar iets te voelen. Mijn Lief die zolang als ik hem ken nog amper een pleister om zijn vinger gehad heeft moet in eens opgenomen worden, geopereerd worden en is ineens patiënt.

De kerstdagen gaan moeilijk worden, het wachten is zo moeilijk en de onzekerheid is moordend.
Toch proberen we er met zijn drieën wat van te maken, lekker dicht tegen elkaar aan te kruipen en gewoon stil te genieten.
En ondertussen heel stiekem bidden en hopen dat we daar volgend jaar weer de mogelijkheid toe hebben!